Browsing Tag

#allesuitdekast

Review

Review: De wintertuin | Kristin Hannah

Bladzijde 26, zin 1: “Meredith pakte haar moeder bij de elleboog en loodste haar bij het bankje vandaan; toen pas, toen ze aan het lopen waren, zag ze dat haar moeders handen bloot waren en blauw aangelopen.”

De wintertuin | Kristin Hannah

Dit boek kon ik natuurlijk niet in de zomer lezen, dus las ik het tijdens ons heerlijk weekendje Londen (morgen meer) en dat bleek een prima keus!

door naar het vervolg van dit bericht

Review

1984 | George Orwell | Review

Bladzijde 26, zin 1: “Op zijn vijfendertigste was hij zojuist tegen zijn zin uit de Jeugdbond gezet en vóór zijn overgang naar de Jeugdbond had hij het voor elkaar gekregen dat hij een jaar langer dan volgens de statuten was toegestaan, bij de Spionnen mocht blijven.”

1984 | George Orwell

“Big brother is watching you.” Het is zo’n zinnetje wat je regelmatig hoort, en het komt dus uit dit boek. 1984, dat in 1949 al geschreven werd door George Orwell. Een heuse toekomstroman dus, waarbij we het toekomstmoment al voorbij gestreefd zijn, net als bij Prince fameuze 1999. Ik had het nog nooit gelezen, en vond dat ik daar toch eens verandering in moest brengen.

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Het tumult van de tijd | Julian Barnes

Bladzijde 26, zin 1: “Hij keek naar de Kazbek tussen zijn vingers.”

Het tumult van de tijd | Julian Barnes

Afgelopen maart verscheen dit boek bij ons in de kast, het was J’s keuze voor onze jaarlijkse Boekenweek-bookhaul. Beiden lazen we eerder al met veel plezier Barnes Alsof het voorbij is, prachtig vond ik dat. Ik was benieuwd of deze me ook zo goed zou bevallen. En raad eens… dat deed het, want wat zit het ongelooflijk knap in elkaar, wat een mooie zinnen en wat een diepe wijsheden. Vijf hartjes!

door naar het vervolg van dit bericht

Non-fictie, Review

Review: Nooit meer te druk | Tony Crabbe

Bladzijde 26, zin 1: “Dingen die we nog niet hebben afgerond blijken we dubbel zo goed te onthouden als dingen die we hebben afgerond.”

Nooit meer te druk | Tony Crabbe

Dit soort soort ‘zelfhulpboeken’ kan ik altijd moeilijk weerstaan, ik vind ze leuk om te lezen en haal er altijd wel iets uit. Zo ook uit Nooit meer te druk dat ik dit jaar al twee keer las. Dat doe ik trouwens vaker met dit soort boeken, ik laat het een tijdje bezinken en dan lees ik het opnieuw, die herhaling maakt toch dat het beter blijft hangen.

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Schaduwleven | Erica James

Bladzijde 26, zin 1: “Vier dagen later liep Lydia bijna tegen de muren op.”

Schaduwleven | Erica James

In het kader van mijn #allesuitdekast– en ‘dus ook van mijn e-reader’-challenge, las ik dit boek. Ik kan me niet goed herinneren of ik al eerder iets van deze schrijfster las, het zou zomaar kunnen. Het was in ieder geval een fijn boek voor in de trein, al heb ik af en toe wel wat tranen weg zitten knipperen.

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: De opwindvogelkronieken | Haruki Murakami

Bladzijde 26, zin 1: “Toen keek ze me plotseling aan, alsof ze zich ineens mijn bestaan herinnerde.”

De opwindvogelkronieken | Haruki Murakami

Dit boek zocht ik vorig jaar uit als verjaardagscadeau voor mezelf, in het voorjaar ben ik er al eens in begonnen, maar toen heb ik het weer weggelegd. Geen idee waarom, misschien gewoon omdat ik het te zwaar vond wegen? In de laatste week van september heb ik het opnieuw opgepakt, en op 1 oktober hield ik een ware leesmarathon, meer dan 600 bladzijden las ik en toen was het uit. Jammer dat ik het niet eerder las!

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: On ne voyait que le bonheur | Gregoire Delacourt

Bladzijde 26, zin 1: “Je ne sais pas si j’amais mon père.” (“Ik weet niet of ik hield van mijn vader.”)

On ne voyait que le bonheur | Grégoire Delacourt

Beetje vreemd natuurlijk, om een boek te reviewen dat alleen in het Frans en Engels (We only saw happiness) verschenen is. Maar goed, ik heb het gelezen en vond het zeer de moeite waard, dus ik doe het toch maar. Maar ik snap het helemaal als je deze review overslaat. Als ik deze titel zou moeten vertalen trouwens, dan zou het zijn: We zagen slechts geluk.

Gregoire Delacourt ken je misschien van De lijst van al mijn wensen. Dat las ik al eens en daar heb ik ook van genoten, dus toen ik deze zomer in Le-Puy-en-Vélay een boek zocht van een Franse schrijver koos ik voor een boek van zijn pen (ondanks de ongelooflijk lelijke cover).

door naar het vervolg van dit bericht