Browsing Tag

Fietsen

Review

Review: De renner | Tim Krabbé

Bladzijde 26, zin 1: “Af en toe geeft iemand langs de kant onze achterstand door.”

De renner | Tim Krabbé

Ik ben een wielerfan. Ja, echt. Vanaf de bank welteverstaan. Zelf doe ik niet aan fietsen. Ik heb het wel overwogen vorig jaar, maar ik zie aan mijn vriend hoe ontzettend veel tijd dat kost. Dan zou Bladzijde26 zeker in het gedrang komen en dat wil ik absoluut niet. Dus ik houd het bij hardlopen, fietsen kijken op tv en soms ook lezen over fietsen. Dit boekje is was van J, maar ik zou er sowieso een plaatsje vrij voor houden in de boekenkast, wat een leuk verhaal!

door naar het vervolg van dit bericht

6 x ...

Heimwee naar de Tour de France: 6x over wielrennen

tour_de_franceIk schreef het van de week al, na drie weken Tour de France moet ik echt een beetje afkicken. Ik vind het het altijd heerlijk om te volgen, dus zeker als ik thuis ben (en dat ben ik op dit moment nou eenmaal vaak) gaat de televisie ’s middags altijd aan. Meestal doe ik tegelijkertijd nog andere dingen hoor en is het een soort achtergrondvulling, maar als de finale in zicht komt ga ik er echt voor zitten, spannend!

Beetje vreemd misschien? Vast, maar ik vind wielrennen gewoon een erg leuke sport om te kijken omdat het tegelijkertijd een individuele als een teamsport is en ook nog eens tegelijkertijd een fysieke als een tactische sport is. Bovendien zijn geluk en pech ook nooit ver weg en kan het weer ook een behoorlijke invloed hebben. Met een groep vrienden doen we ook ieder jaar weer een Tourpool en dat voegt ook nog wel een dosis extra spanning toe!

Maar goed, om mijn afkickverschijnselen tegen te gaan zou ik natuurlijk heel goed één van deze zes boeken kunnen lezen (en misschien zit er ook voor jullie wel iets bij): door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Goud / Chris Cleave

Bladzijde 26, zin 1: “‘Met Lord Vader,’ zei Sophie met een klein stemmetje.”

Goud / Chris Cleave

Ik viel eerst op de cover, wat een prachtige foto! Maar vervolgens bleek de tekst op de achterkant me ook erg aan te spreken. Nadat het boek ongeveer een jaartje op mijn noglezenlijst had doorgebracht nam ik het mee. Intussen las ik van deze schrijver al wel Kleine Bij, erg mooi! (dat was in het préBladzijde26-tijdperk dus helaas geen review). Inmiddels was ik dus heel benieuwd naar Gouddoor naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Halverwege de heuvel | Gio Lippens

Bladzijde 26, zin 1: “Het zijn vooral de oude meesters, de kampioenen”.

Boek 13/53 #boekperweek

Halverwege de heuvel - Gio LippensGio Lippens ken ik vooral als wielrenverslaggever op de radio en dan met name van zijn verslaglegging van de etappefinales bij Radio Tour de France op NPO1. Die zijn altijd even spannend. Maar goed, toen ik hoorde dat hij een niet onverdienstelijk boek had geschreven was ik nieuwsgierig, zou zijn boek net zo spannend zijn als de tourfinale?

Wielrennen speelt een belangrijke rol in het boek, maar beslist niet de hoofdrol. Het is meer de achtergrond waartegen het verhaal zich afspeelt. Voor mij als wielerliefhebber extra leuk, maar ik denk niet dat het stoort als je niet van wielrennen houdt. Het verhaal draait immers om de moeizame relatie tussen vader en zoon, en om Ana Maria, respectievelijk hun vrouw en moeder. Sinds de dood van zijn moeder bezoekt de zoon zijn vader nog maar één keer per jaar, uit een soort fatsoen. Zo ook dit jaar, maar toch is het deze keer anders. Elf jaar, zes maanden en tweeëntwintig dagen na de dood van Ana Maria besluit de vader zijn zoon alles te vertellen wat hij weet. Maar of de zoon daar nou gelukkiger van wordt?

Ik heb dit boek in één ruk uitgelezen, het leest makkelijk en ik was vanwege de lovende flapteksten ook heel benieuwd naar het verhaal. Van mij mag er nog wel zo’n flaptekstje bij, ik vond het echt een fijn boek. Een verrassend verhaal over liefde, geheimen en verraad. Alweer een aanrader!

Lees jij de flapteksten voordat je aan een boek begint? En laat je je erdoor beïnvloeden?

Halverwege de heuvel / Gio Lippens / Atlas Contact / 2012

Review

Review: Mont Ventoux | Bert Wagendorp

Het enige boek van de zes waarmee ik al in mijn handen gestaan had bij de boekhandel. Dat was dus een gelukje. Ik kende al wat korte verhalen van Wagendorp, vaak gepubliceerd in speciale uitgaven ter gelegenheid van de Tour de France, en ik was dus erg nieuwsgierig naar dit boek.

Facebook foto's_BertWagendorp

Volgens Wagendorp gaat het boek over tijd, tijd die verstrijkt, over vriendschap en dus niet per sé over wielrennen. Natuurlijk er wordt gefietst in het boek, die Mont Ventoux wordt beklommen, maar het verhaal gaat om de wisselwerking tussen de hoofdpersonen, over hoe zij allemaal op hun eigen manier met een gebeurtenis uit hun gezamenlijke verleden omgaan. Heel verschillende hoofdpersonen die scherp worden neergezet. Er zitten leuke vondsten in, zoals de eigenaar van het reisbureau die zelf helemaal niet van reizen houdt en ook dat de vriendengroep bestaat uit 5 mannen en 1 vrouw vind ik interessant. Dat doet toch iets met de dynamiek binnen zo’n groep.

Het verhaal zelf is een continue wisseling tussen het nu en het vroeger (tijd dus), het wordt verteld vanuit het perspectief van Bart in het nu. Hij kijkt terug, denkt na, vraagt zich af. Wat gebeurde er nu precies toen ze dertig jaar geleden afreisden om de Mont Ventoux te beklimmen? Waarom verloren ze elkaar uit het oog? Hoe werkten de onderlinge relaties precies? Hoe was de dynamiek? Wie was er verliefd op Laura, en was Laura verliefd op één van hen? Maar ook, hoe is het nu? Wat gebeurt er nu we opnieuw afreizen? Wat denken de anderen? Voelen ze hetzelfde als ik? Waarom doen we dit? Waarom deden we het toen?

Ik vond het een erg fijn boek om te lezen. Een origineel verhaal, lekker geschreven, fijne hoofdpersonen. Vol stof om over na te denken. Leuke vondsten en met, als wielerliefhebber toch ook heel fijn, een wielersausje eroverheen. Kortom een boek dat ik je aanraad zelf te lezen. Laat je me dan weten wat je ervan vindt?

En omdat het nog steeds gaat over de NS Publieksprijs, heb je al gestemd? https://nspublieksprijs.nl/jurylid/CPFB8J

Bladzijde 26, zin 1: “Pegoretti is een jazzfreak.”

Mont Ventoux / Bert Wagendorp / Atlas Contact / 2013