Browsing Tag

Familie

Review

Review: On ne voyait que le bonheur | Gregoire Delacourt

Bladzijde 26, zin 1: “Je ne sais pas si j’amais mon père.” (“Ik weet niet of ik hield van mijn vader.”)

On ne voyait que le bonheur | Grégoire Delacourt

Beetje vreemd natuurlijk, om een boek te reviewen dat alleen in het Frans en Engels (We only saw happiness) verschenen is. Maar goed, ik heb het gelezen en vond het zeer de moeite waard, dus ik doe het toch maar. Maar ik snap het helemaal als je deze review overslaat. Als ik deze titel zou moeten vertalen trouwens, dan zou het zijn: We zagen slechts geluk.

Gregoire Delacourt ken je misschien van De lijst van al mijn wensen. Dat las ik al eens en daar heb ik ook van genoten, dus toen ik deze zomer in Le-Puy-en-Vélay een boek zocht van een Franse schrijver koos ik voor een boek van zijn pen (ondanks de ongelooflijk lelijke cover).

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Het huis op de heuvel | Eve Chase

Bladzijde 26, zin 1: “Ik houd voor me dat ik niet bij de groep hoor die vaak voor feestjes wordt uitgenodigd, maar ik vermoed dat mama dat al weet, want haar stem wordt zachter.”

Het huis op de heuvel | Eve Chase

Dit boek is een van mijn zomeraanwinsten van dit jaar. Ik viel voor de prachtige cover. En omdat hij op mijn noglezenlijst stond (tip van Biebmiepje.nl), mocht hij mee naar huis. Afgelopen zondag ben ik erin begonnen en dinsdagavond had ik hem al uit (en dat terwijl ik er maandag geen letter in gelezen heb), een echte pageturner dus!

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Het huis met de schaduw | Aminatta Forna

Bladzijde 26, zin 1: “Ik had haar weleens gezien, want zo nu en dan zwierf ze ’s nachts bij de huizen rond, op zoek naar etensresten voor haar halfvolwassen jongen; die nacht werd ze aangetrokken door de lucht van het hert dat ik een paar uur daarvoor op het erf had ontweid.”

Het huis met de schaduw | Aminatta FornaNaar aanleiding van een blogpost van Sue van Boekenz heb ik dit boek op mijn noglezenlijst en het leek me perfect voor de vakantie. De cover ziet er zo prachtig mediterraan, zomers uit, dat trok me heel erg. Maar eerlijk gezegd was ik alweer vergeten waar het boek over ging toen ik eraan begon, en dat maakte de verrassing waarschijnlijk nog groter.

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Iedereen kan schilderen | Emma Curvers

Bladzijde 26, zin 1: “‘Pap, breng je me naar de trein? Om een uur of twaalf?’ roep ik als ik de deur van de kamer open hoor gaan.”

Iedereen kan schilderen | Emma Curvers

Heb jij ooit zo’n schilderijtje gemaakt? Zo eentje waarbij je onderwerp verdeeld was in vakjes met een cijfertje erin en zo’n vakje moest je dan kleuren met de verf van hetzelfde nummer. Ik heb er ooit eentje gefabriekt, lang, lang geleden, een panda was het. Maar om nou te zeggen dat het echt mooi werd? Toch zou ik het best nog wel eens willen proberen, dus wie weet. In Iedereen kan schilderen is het vader Hans die schildert volgens dit principe, maar ik hoop toch dat ik niet zo maf ben als hij.

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Naar de vuurtoren | Virginia Woolf

Bladzijde 26, zin 1: “Nog even luisterde ze met opgeheven hoofd, alsof ze wachtte op een gewoon geluid, een regelmatig, mechanisch geluid; en toen hoorde ze iets ritmisch, half gezegd en half gezongen, dat begon in de tuin terwijl haar man het terras op en neer liep, iets tussen gekreun en gezang in, en ze was opnieuw gerustgesteld, opnieuw overtuigd dat alles in orde was.”

Naar de vuurtoren | Virginia Woolf
Naar de vuurtoren van Virginia Woolf, daar verheugde ik me nou echt op. Ik heb echt genoten van haar Mrs. Dalloway en Jacob’s kamer vond ik ook fijn. De cover maakt me om de een of andere reden ook blij, de kleuren, de vormen, het contrast. Ook als ik Virginia Woolf nog niet gekend had of geen #flowboekenchallenge zou houden, zou ik dit boek zeker lezen.

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Terug naar het grote huis | Harriet Evans

Minuut 26, zin 1: “”You know, I didn’t want us to stay in touch,” she said, “look, we got our own lives.””

Terug naar het grote huis | Harriet Evans
Soms wil je gewoon lekker lezen, je helemaal overgeven aan een boek en nergens anders aan denken. De boeken van Harriet Evans doen dat bij mij altijd goed. Daarom koos ik dit boek om te luisteren toen ik laatst even geen zin had in zelf lezen… en het lukte haar alweer. 🙂

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Verloren grond | Murat Isik

Bladzijde 26, zin 1: “Ik heb altijd meer op mijn vader geleken, met zijn zeldzame zachtaardigheid en engelengeduld die in het dorp als deugden werden beschouwd.”

Verloren grond | Murat Isik

Zelfs in het saaie zwart-wit van mijn e-reader vind ik deze cover prachtig (dat licht!) en ook de titel intrigeerde me. Het bleek een mooi boek over een arm gezin in Turkije.

door naar het vervolg van dit bericht