Browsing Tag

Dystopie

Review

Review: 1984 | George Orwell

Bladzijde 26, zin 1: “Op zijn vijfendertigste was hij zojuist tegen zijn zin uit de Jeugdbond gezet en vóór zijn overgang naar de Jeugdbond had hij het voor elkaar gekregen dat hij een jaar langer dan volgens de statuten was toegestaan, bij de Spionnen mocht blijven.”

1984 | George Orwell

“Big brother is watching you.” Het is zo’n zinnetje wat je regelmatig hoort, en het komt dus uit dit boek. 1984, dat in 1949 al geschreven werd door George Orwell. Een heuse toekomstroman dus, waarbij we het toekomstmoment al voorbij gestreefd zijn, net als bij Prince fameuze 1999. Ik had het nog nooit gelezen, en vond dat ik daar toch eens verandering in moest brengen.

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: Het Kinderziekenhuis | Chris Adrian

Het Kinderziekenhuis / Chris AdrianHet kinderziekenhuis is tweede boek in het kader van mijn Flow boekenchallenge en meteen een boek dat ik zelf niet zo snel zou pakken, ondanks de lovende quotes op de cover. Het oogt wat somber en ik ben ook niet heel erg into kinderen. Dus of een boek over een kinderziekenhuis iets voor mij zou zijn?

Bladzijde 26, zin 1: “Maar Jemma had echt altijd gewoon vanzelf geweten wat verkeerd was en ervoor gekozen, en nu dus ook.”

 

door naar het vervolg van dit bericht

Review

Review: De stad der blinden | José Saramago

Bladzijde 26, zin 1: “De man met wie ze had afgesproken kende ze al, hij had geen bezwaren gemaakt toen ze hem had gewaarschuwd dat ze haar bril niet mocht afzetten, overigens nog voor de oogarts haar dat had geboden, hij had het zelfs leuk gevonden, dat was weer eens wat nieuws.”

Dit boek las ik al eerder en ik denk dat ik het nog De stad der Blinden | Jose Saramago | Bladzijde26.nlwel vaker zal lezen, ondanks dat het helemaal geen fijn boek is. Het is niet leuk om te lezen, eerder zelfs beklemmend. Maar het concept is buitengewoon interessant én het boek is goed geschreven.

Waar gaat De stad der blinden over?

In De stad der blinden raakt de gehele bevolking van een stad van het één op andere moment blind. Niet allemaal tegelijk, de blindheid lijkt zich als een virus te verspreiden. De witte ziekte wordt het genoemd, omdat de blinden een verzengend wit zien. Omdat niemand weet hoe dit te stoppen plaatst de overheid de blinden en de vermoedelijk besmetten in quarantaine. Eerst zijn ze met weinig, maar al snel zijn ze met tientallen blinden opgesloten. En ja, wat gebeurt er dan? Wat zou je zelf doen? Hoe zou jij reageren?

Onder de blinden is één ziende, de vrouw van de oogarts, om redenen die niemand kent is zij niet blind geworden. Maar ze heeft zich wel samen met haar blinde man in quarantaine laten plaatsen. Door haar ogen zien we wat er gebeurt. We zien hoe de blinden omgaan met hun plotselinge blindheid, met de honger, de angst en de wanhoop. De vrouw van de oogarts probeert zo goed en kwaad als het gaat te helpen en wordt het middelpunt en de redding van een klein groepje op haar aangewezenen.

Wat vind ik ervan?

De vrouw van de oogarts staat centraal in dit verhaal, maar het verhaal wordt verteld door een onzichtbare derde, die steeds bij het groepje is en de vrouw overal volgt. Dat maakt dat je het gevoel hebt naar een film of documentaire te kijken. Heel prettig in dit geval.

Komma’s en hoofdletters

Saramago heeft een heel typische stijl van schrijven, waar ik in het begin echt even aan moest wennen. Waar een ander bij een dialoog gebruik maakt van aanhalingstekens, bedient hij zich uitsluitend van komma’s en hoofdletters. Dit levert soms hele lange en verwarrende zinnen op, maar sinds ik er aan gewend ben vind ik het prachtig, het maakt de dialogen levensecht. Een voorbeeld van zo’n dialoog tussen de oogarts en de eerste blinde (bladzijde 16):

“De dokter vroeg, Heeft u dat ooit eerder gehad, ik bedoel, dit hier, of iets soortgelijks, Nee, dokter, nog nooit, ik draag niet eens een bril, En het gebeurde ineens, zei u, Ja, dokter, Alsof het licht uitging, Eerder alsof het licht aanging, Heeft u de afgelopen dagen iets vreemd aan uw ogen gemerkt, Nee, dokter, Zijn er of zijn er blinden geweest in uw familie, Voorzover ik weet niet, Heeft u suikerziekte, Nee, Syfilis, Nee, Hoge bloeddruk in de aders of hersenen, In de hersenen weet ik niet, de rest in ieder geval niet, op mijn werk worden we regelmatig gekeurd, Heeft u vandaag of gisteren een harde klap op uw hoofd gehad, Nee, Hoe oud bent u, Achtendertig, Goed, dan zullen we uw ogen maar eens bekijken.”

Geen namen

Ook apart is in dit boek is dat de hoofdpersonen geen namen hebben maar worden aangeduid met hun beroep of een kenmerk. Zoals de vrouw van de oogarts, de oogarts, de eerste blinde, de vrouw van de eerste blinde, het meisje met de zonnebril, het schele jongetje en de hond met de tranen. Het maakt het verhaal objectiever, meer documentaire-achtig.

Aanrader!

Kortom een aanrader dit boek, vanwege het concept én vanwege de mooie zinnen. Een boek dat je aan het denken zet.

De stad der blinden (Ensaio sobre a Cergueira)
José Saramago
Meulenhoff, 1998
Boek 6/53 #boekperweek

Review

Review: De Cirkel | Dave Eggers

Bladzijde 26, zin 1: “Als je eenmaal die ene account had, bracht die je naar alle uithoeken van het web, alle portals, alle betaalsites, overal waar je maar heen wilde.”

Heb je De Cirkel van Dave Eggers al gelezen? Nee? Doen! Zeker als je De Cirkel | Dave Eggers | Bladzijde26.nlinto social media bent. Of dan misschien juist niet, want voor je het weet bent je paranoia. Ik ben er nog niet uit of ik blij ben dat ik dit boek heb gelezen of niet. En of ik wel of niet blijf delen op social media (voorlopig wel).

Must-read

De Cirkel fascineert me. Ik merk dat ik er met anderen over wil praten, wil weten of dit boek ook hen verontrust. Ik heb het al aan verscheidene mensen aangeraden en vind het een absolute must-read voor mensen die van social media hun vak gemaakt hebben.

Waar gaat De Cirkel over?

Het verhaal gaat over Mae, een hoog opgeleide vrouw van midden twintig, die gaat werken bij De Cirkel, een soort Google/Facebook maar dan nog allesomvattender. De Cirkel heeft de gemeenschap en vooral delen hoog in het vaandel staan. Ze houdt niet van geheimen en verwacht dat je alles deelt met iedereen. Stapje voor stapje deelt Mae steeds meer over haar leven met bekenden en wildvreemden en bij iedere stap dacht ik: “doe het niet!”. Ik kreeg er echt buikpijn van om te zien hoe makkelijk hoogopgeleide mensen meegaan in het dogma van alles delen. Natuurlijk, het is fictie, maar het verontrustende vind ik dat ik me heel gemakkelijk kan voorstellen dat het inderdaad zo gaat.

Keerzijde

Het boek zette me aan het denken en ik ben er nog niet uit. Ik denk dat bepaalde zaken uit De Cirkel absoluut gaan gebeuren in de toekomst en sommige daarvan zullen zelfs positief zijn, maar ik hoop toch ook dat mensen op hun hoede blijven voor al te veel openheid en dat volledige transparantie ons bespaart blijft. Het lijkt me ronduit afschuwelijk als je nooit meer iets onder vier ogen kan bespreken omdat iedereen altijd met je mee kan kijken. Het maakt me ervan bewust dat delen heel leuk is maar dat het ook een keerzijde heeft en dat het zeker geen kwaad kan om mezelf altijd bewust te zijn van die keerzijde.

En jij, heb jij De Cirkel al gelezen? Wat vond je ervan? Durf je nog te delen?

De Cirkel (The Circle)
Dave Eggers
Lebowski publishers, 2013
Boek 5/53 #Boekperweek

Ander boek, zelfde schrijver, heel ander onderwerp: Een hologram voor de koning