Review

Review: De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet | David Mitchell

Bladzijde 26, zin 1: “Waarom moeten wij onze karige centen aan uw vette bezorging verspillen?”

De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet | David MitchellDoor een enorme blogdip heeft Bladzijde26 veel te lang stil gelegen, maar ik mis het en ga het dus weer oppakken. Tijdens onze vakantie in Italië (en ook nog een beetje erna) las ik dit heerlijke boek. 5 sterren!

Wat stond er eigenlijk in Flow Magazine over dit boek?

Maart 2010 | Lidewijde Paris | Toen: uitgever bij Ailantus. Nu: schrijver ‘Hoe lees ik?’ en leesambassadeur

“Het verhaal speelt op het piepkleine eilandje Deshima voor de kust van Nagasaki, waar alleen Nederlanders mochten komen. Boekhouder Jacob moet daar corruptie binnen de VOC opsporen. Heel spannend, de weinige mensen die op het eiland wonen zijn er geen van allen blij mee. Jacob wordt ook nog hopeloos verliefd op de enige Japanse eilandbewoonster die geen geisha is; een onmogelijke liefde. Het boek brengt een fenomenaal stukje onbekende Nederlandse koloniale geschiedenis, verteld door een van de allerbeste schrijvers ooit. Ongelooflijk prachtig en geestig. Het is én liefde, én geschiedenis, én klassenverschil. De energie spat eraf.”

Klopt! Ik had geen idee dat dit boek over Japan zou gaan, want ik was het verhaal van Lidewijde allang weer vergeten en op e-books zit geen flaptekst, maar ik vond het fantastisch. Ik heb het al getipt aan een collega (op mijn eerste werkdag).

Andere boeken uit Lidewijdes leven:

De tuinen van Dorr, Agaat en Lelieblank, scharlaken rood heb ik ook gelezen, alle drie erg het lezen waard!

Waar gaat De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet over?

In de nadagen van de VOC (eind 18e eeuw) woont de Zeeuwse boekhouder Jacob de Zoet op het eilandje Deshima bij Nagasaki in Japan. Dit is een soort Hollandse enclave waar handel gedreven wordt met Japan. Alleen bevoegde Japanners mogen het eilandje op en de VOC-ers mogen er niet af. Jacob moet corruptie plegende VOC-ers opsporen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan want de verhoudingen blijken ronduit ingewikkeld. Jacob is een keurige, rechtschapen, vrome man, op het saaie af. Toch overkomt hem het onoverkomelijke, hij (thuis keurig verloofd) wordt verliefd op Orito, een Japanse vroedvrouw. En dat maakt alles nog ingewikkelder.

Wat vind ik ervan?

Een fantastisch boek! Historie, humor, liefde voor taal, innerlijke strijd, ingewikkelde machtsverhoudingen, cultuurverschillen, romantiek en spanning. Het zit er allemaal in en het zit ook nog eens heel knap in elkaar. Het gaat dan ook op mijn verlanglijstje, want ik wil het graag nog een keer lezen en dan wel makkelijk terug kunnen bladeren, onderstrepen enzovoorts. Ik denk dat er nog veel meer in het verhaal zit dan ik er deze eerste keer uitgehaald heb en dat wil ik graag nog ontdekken. Een e-book is daarvoor toch net iets minder handig.

Wat ik erg leuk vind is dat Mitchell heel bewust bezig is met de structuur en het perspectief. Meestal is Jacob de hoofdpersoon, maar op een gegeven moment pikt Orito deze rol in. Op het titelblad van elk hoofdstuk staat steeds plaats en moment van handeling. Hierdoor hoeft Mitchell dit in het verhaal zelf niet te noemen en dat houdt de vaart erin, maar ik vermoed nog een andere reden, al kan ik daar nog niet de vinger op leggen.

De culturele verschillen vind ik ook erg mooi uitgewerkt, je voelt het als het ware wringen en misgaan, vooral bij de vertalingen van de tolken. De alwetende verteller vertelt namelijk ook regelmatig dat zij hun eigen draai aan een vertaling geven en zaken zo soms net even cultuurvriendelijker inkleden. En dat gaat natuurlijk niet altijd goed. Sowieso gaat er best regelmatig wat fout bij die vertalingen en dat levert ook fraaie taalkronkels op. Het voelt voor mij dan ook als heel knap vertaald. Ik vind het trouwens ook best bijzonder dat een Amerikaan schrijft over onze VOC-roots en daarbij taal zo’n belangrijke plek geeft. 100 punten voor Mitchell! (en voor de vertalers natuurlijk)

Wist jij dat Nederland in de VOC-tijd ook handel dreef met Japan?

Tot slot:

Boek 53/104 #boekperweek
Boek 43/118 #flowboekenchallenge

Volgende review: Kom naar huis | Julie Kibler

De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet | David MitchellDe niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet (The thousand autumns of Jacob de Zoet)
David Mitchell (Vertaling: Harm Damsma, Niek Miedema)
Nieuw Amsterdam 2014
♥♥♥♥♥

Van dezelfde schrijver: Dertien

Previous Post Next Post

You Might Also Like

8 Reacties

  • Reply Lize 12 juli 2017 at 08:10

    Leuk dat je terug bent 🙂 Ik kom graag terug bij je lezen.

    • Reply Marloes 12 juli 2017 at 19:55

      🙂 dank voor je berichtje! Leuk dat jij weer graag terugkomt.

  • Reply Lalagè 12 juli 2017 at 16:51

    Deze wil ik ook graag lezen! Ik zal dan vanwege de dikte ook voor het e-book kiezen. En ik vind het ook fijn te lezen dat de vertaling goed is, want daarvan is het e-book te leen bij de bibliotheek 🙂

    • Reply Marloes 12 juli 2017 at 19:54

      🙂 ook toevallig, ik heb het e-book ook bij de bieb geleend, om precies dezelfde reden!

  • Reply Anne 21 juli 2017 at 23:53

    Fijn dat je weer blogt, ik heb je gemist 🙂
    Toevallig heb ik nu op vakantie een ander boek van Mitchell mee (Wolkenatlas) maar denk niet dat ik er aan toe kom, dus moet maar wachten tot thuis. Van lezen komt niet veel, behalve voorlezen van De Kleine Kapitein. Heerlijk om dat boek na zoveel jaren te herlezen. En zo leuk dat mijn zoontje er ook zoveel plezier aan beleeft!

    • Reply Marloes 22 juli 2017 at 10:13

      Hi! Wolkenatlas staat ook nog op mijn lijstje, ben ik erg benieuwd naar. En De Kleine Kapitein heb ik echt honderd keer geleend bij de bieb vroeger, geweldige boekjes. Kan me voorstellen dat die leuk zijn om voor te lezen aan je kleine man. En leuk dat hij er ook van geniet!

  • Reply Margriet van Sonsbeek 4 augustus 2017 at 20:10

    Jaaaah! Daar ben je weer! Fijn, ook ik heb je gemist.
    En je enthousiaste verslag levert weer eens een titel op voor mijn nog te lezen lijstje. Leuk!

    • Reply Marloes 6 augustus 2017 at 21:35

      😀 Tot woensdag!

    Ik wil wel reageren