Review

Review: 100 gelukkige dagen | Fausto Brizzi

Bladzijde 26, zin 1: “Jullie hebben vast al begrepen dat ik gefascineerd ben door uitvindingen en daarom kunnen we niet verdergaan met de beschrijving van de personages voordat we een van de belangrijkste mysteries in de geschiedenis van de mensheid hebben ontrafeld, namelijk: wie heeft de gefrituurde donut bedacht?”

100 gelukkige dagen | Fausto Brizzi

Een boek met een vrolijke titel en vrolijke cover, ergens afgelopen zomer schreef ik het al op mijn noglezenlijst, gewoon om een keertje te lenen bij de bieb. Maar het boek dook was ineens een optie bij Elly’s Choice en zodoende kreeg het een plekje op mijn e-reader. Op weg naar mijn werk las ik dus 100 gelukkige dagen en ik werd er blij van! Nou ja, ook wel een beetje verdrietig want het is ook wel een verdrietig boek, maar over het algemeen vooral blij. 🙂

Waar gaat het over?

Lucio is een jaar of veertig, hij is onlangs door zijn vrouw het huis uitgezet omdat hij vreemdging en nu heeft hij ontdekt dat hij kanker heeft. Ongeneeslijk. Zijn vooruitzichten zijn slecht, maar volgens de oncoloog heeft hij nog ongeveer 100 redelijke dagen te gaan, daarna moet hij waarschijnlijk bed houden tot zijn dood volgt. Lucio besluit die 100 dagen maximaal te leven.

Wat vind ik ervan?

Ik vond dit een leuk boek! Leuk idee, charmant uitgevoerd. Ondanks het zware thema is het een heel luchtig en makkelijk leesbaar boek geworden, het is zelfs best grappig. Lucio is in zijn gedrag misschien niet de meest sympathieke hoofdpersoon ooit, maar zijn zelfspot maakt veel goed. Bovendien doet hij ook hele lieve dingen. Dat hij een lijst achterlaat met cadeautjes die zijn kinderen voor hun verjaardag moeten krijgen als hij er niet meer is bijvoorbeeld vind ik toch wel erg lief. En ook de verrassing die hij organiseert voor zijn Paola is echt heel lief en romantisch.

Dit is echt een feelgoodboek, maar het zet je ook aan het denken: wat zou ik doen als ik nog 100 dagen had? Met wie zou ik die dagen doorbrengen, wat zou ik nog willen doen en hoe zou ik het aanpakken? De les uit het boek is dat het allemaal niet zo groots en meeslepend hoeft, maar dat je vooral wilt zijn met de mensen van wie je houdt en dat je daar niet mee moet wachten tot je nog maar honderd dagen te leven hebt, maar juist vandaag nog mee moet beginnen. En daar ben ik het helemaal mee eens…

Absoluut een aanrader dus dit boek. Brizzi laat Lucio echt mooie dagen beleven, grootse dagen, maar ook dagen vol klein geluk. Brizzi heeft een creatieve pen en een hoofd vol bijzondere ideeën. De praatjeswinkel bijvoorbeeld, waar je terechtkan voor een goed gesprek, of de bijnaam van de keeper van het jeugdwaterpoloteam dat Lucio traint: ‘Zeepje’. Kortom een fijn boek.

Wat zou jij doen als je wist dat je nog maar honderd dagen had?

Tot slot:

Boek 6/104 #boekperweek #hrc
Boek 1/52 #allesuitdekast

Volgende review (as dinsdag): En de liefde | Douglas Kennedy #allesuitdekast

100 gelukkige dagen | Fausto Brizzi100 gelukkige dagen (Cento giorni di felicita) 
Fausto Brizzi (Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte)
Uitgeverij Luitingh-Sijthoff 2015
♥♥♥♥

 

Previous Post Next Post

2 Reacties

  • Reply Lizesboeken 30 januari 2016 at 09:58

    Ik had een vriendin die mucoviscidose (taaislijmziekte) had en daar jammer genoeg al aan overleden is maar zij zei dat je altijd moest doen waar je zin in had en waar jij je het beste bij voelt.
    Ik zou nog veel dingen kopen en voor de rest proberen zoveel mogelijk boeken te lezen (denk ik).

    • Reply Marloes 30 januari 2016 at 17:54

      Wat verdrietig dat je vriendin overleden is. Ik ben het wel met haar eens dat je moet doen waar je je het beste bij voelt. Ik zou denk ik vooral veel tijd willen doorbrengen met iedereen die me dierbaar is en proberen te genieten van kleine dingen.

    Ik wil wel reageren