Review

Review: Dochter van Isfahan | Anita Amirrezvani

Bladzijde 26, zin 1: “Kolsoom gooide een handvol erwten op om te voorspellen of het een gunstige dag was om te reizen.

Dochter van Isfahan / Anita Amirrezvani

En dat is één! Mijn Flow Boeken van mijn Leven Challenge is van start gegaan, en hoe! Met een boek dat uitstekend in mijn straatje past, over een jonge, sterke vrouw die haar eigen keuzes maakt op zoek naar onafhankelijkheid.

Maar wat stond er eigenlijk in Flow Magazine over dit boek?
Januari 2010 | Frederika van Traa | toen uitgever bij Unieboek

“Dit is mijn boek” (Frederika vertelt het, terwijl ze het boek knuffelt). “Ik kocht de vertaalrechten drie jaar geleden op de London Book Fair. Ik dacht echt: ik ga dood als ik dit boek niet krijg. Op die beurs heb ik iedereen gek gemaakt. Ik schreeuwde overal van de daken wat voor prachtboek het was – en toen had ik het nog niet eens gekocht. Ik was zó blij toen ik het had! Inmiddels zijn er meer dan honderdduizend exemplaren van verkocht. Ik ben dus niet de enige die het mooi vindt! Het verhaal speelt in Iran in de zeventiende eeuw en gaat over een meisje dat tapijten leert ontwerpen. Not done, want dat is mannenwerk. Ik róók Iran weer. En ik herkende ook uit Iran het idee: bewijs je maar als je een sterke vrouw bent. Na dit boek zou ik er zelfs vrede mee hebben als ik noot meer een boek zou uitgeven.”

Ik ben het helemaal eens met Frederika, ook ik vond het een prachtboek. Dat wat zij zegt over Iran weer ruiken kan ik me helemaal voorstellen, Amirrezvani schrijft zo beeldend dat je alles voor je ziet, je waant je in Isfahan. Het biedt een fantastisch inkijkje in de tapijtwereld, maar ook in het Iraanse dagelijkse leven.

Waar gaat het over?
De hoofdpersoon, een naamloos veertienjarig meisje, heeft het niet makkelijk. Ze is creatief, eigenzinnig en onbezonnen. Ze kan slecht wennen aan de afhankelijkheid van haar rijke oom, de tapijtmaker, waartoe zij en haar moeder gedwongen zijn na het overlijden van haar vader. Ondanks haar goede wil lijkt ze toch steeds weer bij haar oom en tante in ongenade te vallen en dan moet ze weer alles op alles zetten om toch bij hen te mogen blijven, ze kunnen immers nergens anders heen. Gelukkig heeft ze haar talent en haar wilskracht, ze heeft ze hard nodig in haar gevecht voor onafhankelijkheid.

Wat vind ik ervan?
Prachtig dus, ik genoot  van het bloemrijke taalgebruik van de schrijfster: “Gostaham tekende slingers van kleinere bloemen om iedere grote knop heen, losjes maar liefdevol, op vrijwel dezelfde manier waarop Fereydoon me die eerste keer bij mijn middel had gepakt.” Maar ik sloot ook de naamloze hoofdpersoon in mijn hart, wat een bruisend persoontje, je moet wel van haar houden. En de stad, wat moet die mooi zijn! Een rondje googelen bleek een feestje voor mijn ogen, er staan daar werkelijk prachtige gebouwen, zoals deze fantastische Brug met de Drieëndertig Bogen. Een brug die ook regelmatig in het boek voorkomt.

33_bridges_isfahan_iran_1_by_farshadfgd

Foto door Farshadfgd via DeviantArt

Al met al een geslaagd begin van mijn challenge dus! Hebben jullie dat trouwens ook wel eens dat een boek je zo nieuwsgierig maakt naar een stad of streek dat je aan het googelen slaat voor foto’s?

En speciaal voor Kim: dit boek is echt iets voor jou, lezen dus!

Challenge-updates:
Boek 25/53 #boekperweek
Boek 1/101 #flowboekenchallenge

Dochter van Isfahan (The blood of flowers) / Anita Amirrezvani / De Boekerij / 2008

Previous Post Next Post

4 Reacties

  • Reply Lalagè 6 juni 2015 at 19:54

    Wat een goed idee om foto’s te googlen bij een boek uit een ver land, dat heb ik nou nooit bedacht… dank voor de tip 🙂

  • Reply amberlinde 7 juni 2015 at 11:20

    Oh wat leuk om te horen dat het eerste boek meteen zo goed uitpakt! Het klinkt inderdaad als een goed boek – ook grappig dat je het stukje uit Flow bij hebt gepakt!

  • Reply Van 26 tot 26 – Juni! | Bladzijde26 26 juni 2015 at 20:50

    […] Anita Amirrezvani / Dochter van Isfahan ♥♥♥♥ […]

  • Ik wil wel reageren